Je bevindt je hier: Home » Weer in de lucht!

Hoe gaat het met… Stan Rijken

bart 18 februari 2014 2 reacties, laat een reactie achter!

stan_rijken_lunettencrossKomende zondag is de 70e Lunettencross van Prins Hendrik. Bij de vorige edities stond er niemand vaker boven op het podium dan clubicoon Stan Rijken. De redactie weet het aantal overwinningen niet precies, maar vroeg zich wel af hoe het Stan met gaat. Qua lopen mag het dan wat minder zijn, snel is hij nog altijd want binnen de kortste keren kregen we de onderstaande reactie.

foto: Stan op weg naar een van zijn vele eerste plaatsen bij de Lunettencross.

Laat ik me eerst even voorstellen voor al dat jonge grut dat de afgelopen tijd Tonnies groep is komen versterken.

Ik ben Stan Rijken, 40 jaar oud en hoorde vroeger tot het meubilair van PH. In 1984 ben ik als a-pupil begonnen, waarbij mijn loopvermogen al snel opviel. Vanaf de B-junioren ben ik pas serieus op het lopen gaan trainen, waarna de tijden en resultaten zich goed ontwikkelden. Tot 2003 heb ik op een hoog niveau in de Nederlandse atletiek (cross, weg, baan en indoor) meegedraaid, maar na de komst van onze eerste jongen werd het al wat minder. De nachtrust en het asociaal opstellen (een topsporter moet toch veelal aan zichzelf denken) werd geleidelijk aan minder.

In 2004 had ik voor mezelf besloten een stapje terug te doen, omdat ik de snelle mannen steeds moeilijker kon volgen bij de wedstrijden. Het heeft me echter nog een paar jaar tijd gekost om te accepteren dat ik op de 10 km een minuut langzamer was, omdat de drive er nog wel in zat (lekker er vol invliegen bij wedstrijden). Door een uitgebreide verbouwing van ons huis in 2006 heb ik een half jaar lang geen meter hard gelopen.

Hierna heb ik nog verschillende keren geprobeerd om het lopen weer op te bouwen, maar door het onregelmatig trainen (ik liet nog al eens een keer een training schieten, omdat het niet meer zo nodig hoefde) lagen de blessures om de hoek. Daarnaast had ik ook vaak de neiging om de kilometers weer te snel te willen opbouwen.  In 2008 toen ik veteraan werd heb ik nog een aantal wedstrijden gelopen, maar ik heb toen diverse keren geblesseerd uit moeten stappen. Door het mindere trainen (onze derde zoon was inmiddels geboren) en doordat ik harder wilde lopen dan mijn lichaam aankon zag ik in dat ik de wedstrijden toch uit mijn hoofd moest zetten.

Alhoewel het nog regelmatig kriebelt, loop ik nu niet meer zo veel. Momenteel loop ik alleen op zondagochtend een (heel) klein rondje bij ons in het dorp (Den Dungen). Ik loop dan maar een kleine 20 minuten, omdat mijn kuiten toch nog af en toe de neiging hebben om op te spelen.

Vroeger was dit ook al mijn zwakke punt, maar omdat ik toen goed getraind had ik er maar zelden last van. Uiteraard weet ik prima wat ik er aan kan doen, maar daartoe kan ik me niet zetten. Bovendien bouw je met 1 keer in de weet trainen vrijwel niets op, terwijl ik af en toe nog wel eens verlang om een lange duurloop te maken. Vorig jaar heb ik mijn wedstrijdlicentie pas opgezegd, omdat ik tegen beter weten in toch nog het idee had om nog eens wat kleine crossjes te kunnen doen.

Vorig jaar ben ik bij de opening van de nieuwe baan weer eens na lange tijd bij PH geweest. Het voelde als een thuiskomst in een warm nest.

Verder denk ik nog regelmatig terug aan de gezellige trainingen, uitjes (Europacups, HvB-loop etc.) en de diverse successen.

Momenteel ben ik druk met mijn werk als adviseur water bij Heijmans en ons gezin. Ik ben ondertussen al weer bijna 12 jaar getrouwd met Maartje en onze drie jongens (Teun, Gijs en Bart) zijn inmiddels 10, 8 en 6 jaar oud. Het ziet er naar uit dat ze me voorlopig nog niet gaan opvolgen (helaas, dat zou voor mij een reden zijn om toch wat meer en regelmatiger te gaan trainen). Soms ga ik met de jongens nog wel eens zwemmen, waarbij ik me dan toch weer moet inspannen en de nodige baantjes probeer te trekken. Na een aantal jaren van amper op de fiets naar het werk te gaan, heb ik dat inmiddels toch weer opgepakt. Deze beweging, ook al is het maar 6 km, is weer mooi meegenomen. Verder ben ik nog steeds bezig met genealogie (stamboomonderzoek). Hiermee kun je eindeloos bezig blijven als je wilt.

Ik hoop nog eens vaker een reden te vinden om naar Vught te gaan. Ik kijk in ieder geval nog regelmatig op Tonnies site en in de kangoeroebode om de resultaten te blijven volgen.

Groeten,

Stan Rijken

Be Sociable, Share!

Tags:

2 Reacties op Hoe gaat het met… Stan Rijken

  1. wim van de griendt on 19 februari 2014 at 11:19

    Leuk om weer iets van onze Stan te horen. Mooi verhaal van deze ex-topper die samen met die andere snelle Jelle (Frank Asmann) van toen menig PH hart sneller heeft laten kloppen. Jammer dat ze beiden een beetje uit beeld zijn.
    En ja Stan. Jullie zijn wel beiden ook goed in kienjes maken. Jij en Fran allebei 3 kinderen. Ook een mooie sport,he.

  2. Frank on 27 maart 2014 at 09:04

    Dag Stan, leuk om weer eens iets over jou te lezen. Het gaat goed met jou en jouw gezin zo te lezen. Bij mij spelen de kuiten ook al jaren op. Jammer is dat, maar aan de andere kant opent het wel weer andere deuren.

    Groetjes, Frank

    frank

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Sponsors

LOPERSCompany Den Bosch

Brooks running

Zoeken op Tonnie Dirks

Kalender

<< >>
MondayTuesdayWednesdayThursdayFridaySaturdaySunday
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Volg ons

Polls

Deze atletiekbaan ligt in:

Bekijk Resultaten

Loading ... Loading ...

Webshop

Nog geen bestellingen

Evenementen

  • No events

Archief