Je bevindt je hier: Home » Weer in de lucht!

Succesvolle 20 kamp Lucas van der Storm.

19 september 2010 0 reacties, laat een reactie achter!

Dit weekend werd weer de 20 kamp georganiseerd. Lucas van der Storm is al enkele jaren een vaste deelnemer op deze wedstrijd en ook dit jaar is hij van de partij. Hierondr lees je de verslagen van de afgelopen 2 dagen.

Na een verkwikkend bad tijd om terug te blikken op dag 1 van de 20kamp. Na alle stoomcursussen werpen, hoogspringen en polsstok van de afgelopen weken werd het ook wel eens tijd. Mocht u de afgelopen weken moe zijn geworden van mijn gezeur/enthousiasme over de jaarlijkse strijd der knettergekke atleten: sorry daarvoor. Maar nu mag ik toch zeker nog wel even uitweiden over de eerste tien nummers.
 
De start lijkt nog veel op de normale tienkamp, met een 100 meter als voorafje. Daar is natuurlijk niets moeilijks aan: gewoon zo hard mogelijk sprinten. Gunstig was dat we dit jaar om 10.00 uur begonnen, beter dan de 8.00 van vorig jaar: dat was meer slaapwandelen. De start was vandaag goed, het middenstuk wat minder en de laatste meters wel weer aardig. 12,00 (met een meewindje) is in elk geval een alleszins redelijke opening. Elf honderdsten sneller dan vorig jaar en een beste seizoentijd.
 
Op verspringen had ik een hoopgevende laatste wedstrijd in de benen, met vijf sprongen over de 5,70. De eerste veilige, maar wat voorzichtige sprong viel in dat licht bezien nogal tegen (5,39). De tweede was wel raak en met 5,76 was het vooraf gestelde doel bereikt. De laatste sprong risico genomen, maar kwam daardoor niet meer uit. Toch een forse verbetering t.o.v. de 5,47 van 2009.
 
De 200 horden vind ik een van de lastigste nummers. Een zevenpas red ik niet tot het eind, voor een achtpas is mijn slechte been te slecht en een negenpas is weer bijna dribbelen tussen de horden. Vorige week bij de generale in Hilversum deed ik bijna alles fout, al was ik toen met 30,05 liefst een honderdste sneller dan vorig jaar in de twintigkamp. Die test heeft toch zin gehad, want dit leek er een stuk meer op. Met 29,27 de schade aardig beperkt te houden.
 
Bij kogel alles in het werk gesteld om de poedelprijs te ontlopen, maar helaas… Toch wel tevreden met 7,13, half metertje verder dan vorig jaar en je haalt er gek genoeg toch nog 300 punten mee.
 
De 5.000 meter is altijd spannend, omdat de twintigkamp daar pas echt begint. Je kunt er niet voluit in, maar ondanks dat wordt het de laatste twee kilometer toch zwaar, want 17 zoveel is geen duurloopje. Zo voelde het ook niet. Het ging moeizaam, waardoor ik het gehoopte schema van tussen de 17.20 en de 17.30 al snel moest loslaten. De rondetijden stegen langzaam van 83/84 naar 87. Met een aardige slotronde – er kwam een Zwitser hard opzetten en na 4.600 meter alleen op kop wil je toch zo’n nummer wel winnen – nog in 17.44,44 gefinisht, een kleine seconde trager dan vorig jaar. Een tegenvaller, want ik had op winst gerekend.
 
Die winst kwam er gelukkig wel op de 800 meter. Jammer genoeg zat ik niet bij mede-middenafstandloper Ralph Uenk in de serie, waardoor we allebei solo op kop naar 2.06 konden lopen. Hij iets lager dan ik, dus 2.06,91 was goed voor een tweede plaats. Wel een puntje van zorg dat het na 300 meter bijna in mijn kuiten schoot… Toch niet al te veel geleden en vrij makkelijk kunnen lopen.
 
Hoogspringen was vorig jaar wel heel zwak met 1,45, dus daar was de nodige winst begroot. Op basis van wedstrijden de afgelopen weken behoorde een 1,60 zeker tot de mogelijkheden. Technisch lijkt het nog steeds helemaal nergens op en is het vooral heel onregelmatig: eerste poging op 1,55 ging bijvoorbeeld af, tweede heb ik ineens weer 10 centimeter hoger. Gelukkig viel op 1,65 alles nog een keer op zijn plek in poging drie, dus een mooie winstpakker! 1,70 was echt te hoog (jaja) gegrepen.
 
Van hoog komt de explosiviteit weer een beetje terug in de benen, en dat is met een 400 meter in het vooruitzicht geen slechte zaak. Met Ralph, die een aanzienlijk beter pr heeft in de baan direct aan de binnenkant wilde ik proberen fel te starten om niet meteen voorbijgelopen te worden. Maar hij kwam maar niet, en hij kwam maar niet, en in de tweede bocht nog steeds niet… en op de laatste 50 meter toch, maar net te laat. Wel flink verzuurd op het eind, dat lukte me afgelopen jaar niet meer na alle inspanningen. De tijd was prachtig, met 53,95 in een close finish net gewonnen, maar was het niet een beetje te gek…?
 
Amper hersteld mocht ik wat met kogels gaan slingeren. Tussen de pogingen door dus maar wat rondjes om het veld gelopen om de benen weer een beetje soepel te krijgen. Een voor mijn doen vrij aardige tweede poging landde naar 14,19. Dat betekent dat ik dit jaar waarschijnlijk wél verder kogelslinger dan hinkstapspring. En ik liet zowaar nog iemand achter me.
 
De 3.000 steeple is altijd wel een nummer om tegenop te zien, maar eigenlijk valt hij altijd behoorlijk mee. Zo ook dit jaar. Junior Joey deed een raketstart, maar die kon ik na een rondje of drie weer oprapen. Daarna met behoorlijke voorsprong naar de derde overwinning van de dag gesoleerd. Jammer dat er een beetje steek in mijn middenrif kwam opzetten, anders had het nog wat harder gekund. Maar 11.02,13 was boven verwachting en tien seconden sneller dan vorig jaar.
Na de eerste tien nummers draai ik lekker bovenin mee. Het gehoopte 10.000 puntenschema is nog steeds binnen handbereik: ik sta 23 punten voor op mijn prognose die naar 10.032 punten leidt. Toch wordt het nog een hele kluif morgen, want het prachtige weer van vandaag maakt dan plaats voor een hoop regen. Ach, misschien valt het mee, en anders kan ik altijd nog het weer de schuld geven. Een leuk subdoel is inmiddels wel ontstaan, want met een derde plaats na dag 1 in het podium in zicht…
Wordt vervolgd!
Dag 2

 
Au! Best zwaar eigenlijk zo’n twintigkamp. Kwam ik vorig jaar toch nog redelijk vooruit na de 10 kilometer, nu zit de spierpijn tot achter mijn oren, kun je desgewenst een ei stukslaan op mijn linkerkuit en heb ik ergens in mijn hamstring mijn hinkstapspiertje verrekt. Herstel zal wel wat langer duren dan vorig jaar vrees ik, maar het resultaat mocht er wezen. 9.851 punten en een tweede plaats.
 
Het schema van 10.000 moest ik mede door de harde wind toch loslaten. De loopnummers waren allemaal net iets minder dan gepland doordat er toch een aardige zuidenwind kracht 5 stond. Onverwacht was wel de tweede plaats: ik had op topvijf wel gerekend dit jaar, maar zo hoog tocht niet. Nog maar even resumerend per onderdeel:
 
de 110 meter horden was zoals elk jaar een lekkere opwarmer. Zo snel mogelijk een vijfpasje dribbelen en tien keer hoogspringen. Dat ging boven verwachting: 20,70, een halve seconde minder langzaam (goede woordkeus, nietwaar ;)) dan vorig jaar. En ik won het vijfpasklassement er toch maar mooi mee.
 
Discus is ook niet echt mijn ding, waardoor ik aan het begin van dag 2 altijd een leuke tuimeling maak in het klassement. Inwerpen was tamelijk dramatisch. Logisch, want het begint bij mij doorgaans een beetje te lukken na een worp of 27. Daarom maar een discus gejat en fijn geoefend vanaf de verspringaanloop aan de overkant. Het had zijn effect, want 19,10 meter is voor mijn doen best goed. Weer geen laatste en er zijn niet eens zo heel veel mensen in Nederland die dat kogelstoten.
 
De 200 meter is wel weer een winstpakker natuurlijk. Hier speelde de wind voor het eerst op. Die stond precies verkeerd: vol tegen in de bocht, op het rechte stuk ook nog schuin de verkeerde kant op. Hij voelde minstens zo goed als de 24,01 van vorig jaar, maar met 24,57 gaf ik daar toch ruim een halve seconde toe. In het klassement deed ik wel weer goede zaken.
 
Na drie polsstoktrainingen bij Hans Jansen (waarvoor dank) had ik toch iets meer zekerheid dan vorig jaar dat de twee meter wel zou lukken. En zo geschiedde in poging één, toch stiekem nog steeds wel een opluchting. 2,10 ging ook nog, 2,20 niet meer. Viel ergens toch wel een beetje tegen, want ik had iets hoger gehoopt. Maar goed, in elk geval geen 0, da’s belangrijker.
 
De 3.000 meter was dit jaar wel een van de betere loopnummers. Meteen de leiding gepakt, lekker vlak rondjes 81/82 gelopen en met een versnelling in de laatste ronde nog op 10.06 uitgekomen zonder heel veel moeite. Flinke voorsprong ook, ruim de grootste van het weekend. Toch maakte ik juist hier een behoorlijke fout. Na twijfel vanwege wat natte baan toch maar spikes aangetrokken, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Een paar minuten na de finish liep mijn linkerkuit helemaal vol.
 
Na een pijnlijke maar niet echt heel erg helpende massage toch een beetje met de bibbers in het startblok voor de 400 meter horden. Gelukkig is dat te kort om over een kuit na te gaan denken, dus dat viel mee. En de race eigenlijk ook wel: lekker soepel tot het eind een 17-pas vol kunnen houden met een voor mijn doen alleszins acceptabele techniek. De tijd valt dan toch wel tegen met dat gevoel (64 half), had er eigenlijk iets meer pit in moeten stoppen. Maar goed, de kuit hield het, dus toch maar handen in de lucht na de finish.
 
Speerwerpen leek net als discus bij het inwerpen helemaal nergens op. Normaal gesproken ben ik net sterk genoeg om een speer van 800 gram met gestrekte arm langs mijn oor te houden. Na 16 nummers doen echter ook de armen een beetje pijn, dus dat ging niet zo goed meer. Ik was even bang dat ik de twintig niet ging halen, maar kwam toch nog uit op een redelijke 23,12. Weer geen laatste!
 
De 1.500 meter was vorig jaar het absolute hoogtepunt, toen ik na 1100 meter ideaal haaswerk en een rondje 65 toe het Nederlands twintigkamprecord (4.27, voor wat het waard is) kon pakken. Dit jaar werd het alleen tegen de wind en daarom wat langzamer, maar 4.33 kan er alleszins mee door.
 
Hinkstap bleek bij twee verrassend goede wedstrijden in de voorbereiding mijn verborgen talent. Zonder training zat ik laatst al op 12,35, dus ik had wel het stoute plan om de betere technici onder ons te verrassen op dit nummer. Dat lukte aardig met een tweede poging over de 12 (12,04), maar daarbij protesteerde wel een spiertje in mijn hamstring. Na een voorzichtig doch pijnlijk proefhinkje op het tartan toch maar besloten poging drie over te slaan. Het was desalniettemin net genoeg voor mijn eerste zege ooit op een niet-loopnummer. Nou ja, in onze groep dan, want junior Joey sprong er nog meer dan een halve meter bij.
 
Voorafgaand aan de 10.000 meter toch maar even uit laten rekenen wat ik moest lopen voor de 10.000 punten. 37.10 dus. Ik heb nog even met de gedachte gespeeld om op dat schema te beginnen, maar een piepend en krakend coördinatieloopje verder was dat idee al bijna naar de prullenbak verwezen. Een strompelend beginrondje 96 deed mij definitief beseffen dat een tijd onder de 40 al moeilijk genoeg werd. Daarmee was de noodzaak een beetje weg om nog heel diep te gaan. De winst in het eindklassement was al ver uit zicht en vergeven aan de onvermijdelijke Ralph Jacobs. Om tweede te blijven hoefde ik alleen diens naamgenoot Ralph Uenk achter me te houden, maar die zat al snel op een flink gat. Daarom maar kilometerslang kop over kop gelopen met Jelle op plek twee en drie, dat geeft toch wat afleiding. Toen Cedric ons dubbelde zat ineens nummer vier Joni in zijn kielzog, die ineens de geest had gekregen. Op dat moment versnelde ook Jelle, dat kon ik mentaal toch echt niet meer aan. Het is gek lopen op zo’n 10km na zoveel nummers. Conditioneel is het geen enkel probleem, ik kon zowat een liedje fluiten als het moest, maar de benen willen écht niet meer. Toen het echt richting de 41 minuten dreigde te gaan de laatste ronde toch nog wel flink versneld en op 40.42 uitgekomen. Daarmee had ik mezelf vorig jaar gelapt (en Karen Wijlaars trouwens ook als ze een pr loopt), dus dat was niet echt best.
 
Maar goed, al met al was het dus een prachtig sportweekend. Morgen heb ik 4 x 8 minuten rust met 2 minuten pauze op het schema, dus dat moet lukken. Toen ik na de 10 eindelijk bij machte was om m’n telefoon te checken kwam er nog een goed-nieuws sms’je van Jeroen voorbij over de promotie. De best denkbare afsluiter van een lang weekend natuurlijk!

Be Sociable, Share!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Sponsors

LOPERSCompany Den Bosch

Brooks running

Zoeken op Tonnie Dirks

Kalender

<< >>
MondayTuesdayWednesdayThursdayFridaySaturdaySunday
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Volg ons

Polls

Deze atletiekbaan ligt in:

Bekijk Resultaten

Loading ... Loading ...

Webshop

Nog geen bestellingen

Evenementen

  • No events

Archief