Tijdens de Montferlandrun in ‘s-Heerenberg werd Michiel Otten tweede master. De eerste winnaar van het loopevenement over het heuvelachtige parcours liep een tijd van 50.11.

Michiel was nog niet helemaal hersteld van de Warandeloop/NK Cross en werd na 10 km bijgehaald door de kopgroep van de vrouwenwedstrijd (zie de beelden hieronder). Kort daarna moest hij de rappe dames laten gaan, om als tweede master de finish in het centrum van ‘s-Heerenberg te bereiken.

In de Gelderlander stond de bijgaande voorbeschouwing door Dennis Kemperman:

TILBURG Wat hebben Kenenisa Bekele, Haile Gebrselassie,  Felix Limo en Michiel Otten gemeen? Allemaal wonnen ze ooit de Montferland Run  in ’s-Heerenberg. Maar Otten was de eerste, in 1996. “Ja, dat is een mooi  rijtje om in te staan”, lacht Tilburger Otten (43), vijftien jaar na zijn zege.  Hij was destijds de snelste in 44 minuten en 54 seconden. Nog steeds is hij de  enige Nederlandse winnaar van de Run. Otten: “En het heeft ook wel een paar  jaar geduurd voordat er een Nederlander was die een snellere tijd liep.”

Terug naar het jaar 1996. Otten was in de sportieve bloei  van zijn leven. “Ik denk dat 1996 mijn sterkste jaar is geweest. Ik kon dat  jaar alles aan. Een paar weken daarvoor liep ik nog 45.02 tijdens de  Zevenheuvelenloop. Maar die Montferland Run was misschien wel mijn beste  wedstrijd ooit. Het was de enige keer dat ik op de vijftien kilometer onder de  45 minuten heb gelopen. Daarna ben ik niet meer in de buurt gekomen.”

Die eerste editie van de wedstrijd in ’s-Heerenberg staat  Otten nog helder voor de geest. Het was nog geenszins het grootschalige  evenement dat het tegenwoordig is; Otten rekende op die mistige  decemberdag af  met 324 andere atleten. “Ik weet nog dat mijn trainer Tonnie Dirks tegen me  zei: ‘Doe maar rustig aan.’ Maar vanaf de start was ik vlot weg en zat het  tempo er meteen goed in. Ik  wam al snel alleen op kop te lopen en ben toen  maar gewoon doorgelopen”, lacht Otten.

De atleet raakte verknocht aan de loop door de Montferlandse heuvels. Sindsdien  liep hij ongeveer de helft van alle edities, zegt hij. En ook dit jaar is Otten  er weer bij. Het Montferland kent voor hem maar weinig verrassingen. Want  hoewel hij er al jaren weg is, liggen zijn roots in Didam, waar hij tot zijn 25e  woonde. “De Montferlandse bossen ken ik goed. Vroeger trainde ik er vaak. Of ik  ging er wandelen met mijn ouders. En tijdens de Tour de France fietste ik over  Peeskesbult”, grapt Otten. De oud-Didammer zag in de loop der jaren de Montferland Run veranderen in een  hardloopevenement van internationale allure. “Maar ondanks het feit dat het tegenwoordig een grote loop is, hangt er nog altijd een gemoedelijke sfeer”,  aldus Otten, die de organisatie een pluim geeft. “Haile Gebreselassie krijg je  niet zomaar aan de start. Ze zijn erg ambitieus en proberen er iedere keer weer  een goede wedstrijd van te maken.”

Na 1996 timmerde Otten als atleet flink aan de weg. Hij  liep ook de nodige internationale wedstrijden, zoals de WK Cross in 1997 in  Turijn. Maar de echte top haalde hij naar eigen zeggen niet. Otten: “Het is wel  jammer dat ik mijn niveau van toen niet heb kunnen vasthouden en uitbreiden.  Dan had ik wellicht de Nederlandse top gehaald. Maar ik heb wel eens met Kamiel  Maase gelopen en dan voelde ik dat hij toch een paar klassen beter was. Ach, het  is zo gelopen. Ik ben heel blij met de tijden die ik gelopen heb.”

‘Rustig aan’ doet Otten het vijftien jaar na zijn zege in de Montferland Run  nog steeds niet. Hij loopt nog zo’n dertig wedstrijden per jaar en in oktober  liep hij de marathon van Amsterdam in 2 uur en 31 minuten. Zijn doel in  ’s-Heerenberg? “Met de vorm van toen had ik nu wellicht met toppers als Michel  Butter en Koen Raymaekers kunnen meelopen, maar ik hoop op een tijd onder de 49  minuten.”

Tags: Michiel Otten